MIERZEJA WIŚLANA |ZALEW WIŚLANY|NOCLEGI
MIERZEJA WIŚLANA,ZALEW WIŚLANY
NOCLEGI,HOTELE,PENSJONATY,WILLE,OŚRODKI WCZASOWE,KWATERY PRYWATNE
Najbliższe okolice Krynicy Morskiej
Przyjeżdżając do Krynicy Morskiej warto jest odwiedzić lokalne atrakcje, do których zaliczyć można:
Rezerwat "Mewia Łacha" - Utworzony w 1991 w Mikoszewie (gmina Stegna) na powierzchni 131,5 ha, w celu ochrony kolonii lęgowych rybitwy zwyczajnej, białoczelnej, czubatej i popielatej. Występują tu także: czapla siwa, bocian czarny, żuraw, mewy, kolonie ptaków siewkowych i blaszkodziobych, które można tu spotkać w okresie ich wiosennych i jesiennych przelotów.
Granica Państwa - 12 km od centrum Krynicy znajduję się mała miejscowość - Piaski (administracyjnie należy do Krynicy Morskiej). Ok. 3 km. za tą miejscowością znajduje granica NATO, oraz Unii Europejskiej.
Granica jest pilnie strzeżona, nie ma możliwości przekroczenia. Zachęcamy do spacerów do granicy ponieważ zarówno droga przez las jak i spacer plażą dostarczają niesamowitych wrażeń estetycznych. Mogą państwo przekonać się o destrukcyjnym działaniu morza, wstąpić na wspaniały punkt widokowy, z którego rozpościera się piękny widok na zalew wiślany oraz katedrę we Fromborku, znaleźć poziomki, jeżyny, maliny oraz grzyby.
"Skarpa" - ok. 9 km za Krynicą Morską w stronę Piasków (2 km przed Piaskami) po stronie Zalewu Wiślanego znajduje się przepiękny punkt widokowy na zalew oraz Wysoczyznę Elbląską. Miejsce to mieszkańcy Piasków zwyczajowo nazywają "Skarpą".
Miejsce to jest niezwykłe, ponieważ można tu zaobserwować niszczycielskie siły Zalewu Wiślanego. Skarpa z roku na rok jest podmywana, obsuwa się zabierając kawałek lądu. Warto jest odwiedzić to miejce, zwłaszcza, że można tu spotkać różne gatunki ptaków, zwłaszcza kormorany oraz żurawie.
Wielbłądzi Garb - najwyższe wzniesienie na mierzei wiślanej (48,5 m.n.p.m), z którego rozpościera się piękny widok na morze, Zalew Wiślany oraz Wysoczyznę Elbląską).
Rezerwat Buki Mierzei Wiślanej - Położony jest ok. 0,8 km na południe od drogi Przebrno-Krynica Morska. Utworzony został w 1962 roku w Przebrnie na powierzchni 7 ha w celu ochrony naturalnego drzewostanu 150-letniego buka. Prócz buków w rezerwacie występuje sosna, świerk, garb, olcha czarna, a z drzew sztucznie wprowadzonych sosna wejmutka i modrzew europejski. W poszyciu leśnym spotkać można jarzębinę, kruszynę, brzozę brodawkowatą i omszoną.
Niewielkie miasteczko usytuowane po przeciwnej stronie Zalewu Wiślanego, oddalone od Krynicy Morskiej w linii prostej o 7,5 km. Od końca XIII wieku był siedzibą kapituły warmińskiej.
Znajduje się tu piękna katedra z muzeum Mikołaja Kopernika, planetarium, dzwonnica z której rozpościera się wspaniały widok na Zalew Wiślany. W sezonie co niedzielę w Katedrze Fromborskiej odbywa się koncert organowy.
Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku
Pierwsza izba pamiątkowa we Fromborku, poświęcona Mikołajowi Kopernikowi, została założona w 1912 roku, w budynku na Wzgórzu Katedralnym we Fromborku zwanym wieżą Kopernika, przez historyka warmińskiego, kanonika Eugena Brachvogla. W kilka lat później ukazał się drukiem pierwszy przewodnik po wystawie.
Od samego początku istnienia instytucji dążono do tego aby to miejsce było świątynią nauki i sztuki, założoną i rozwijaną w hołdzie dla wielkości największego uczonego nowożytnej Europy - twórcy obecnego obrazu świata. Jedną z zupełnie wyjątkowych w polskim muzealnictwie specjalnością fromborskiej placówki jest praca naukowo-oświatowa w dziedzinie astronomii. Służy temu planetarium działające od 1973 r. w przyziemiu dawnej dzwonnicy katedralnej. Na kopule sztucznego nieba o średnicy 8 m, przy pomocy aparatury ZKP-2 firmy Zeiss, wyświetlane są obrazy ciał niebieskich widocznych z dowolnej szerokości geograficznej, pory dnia i roku. W ciągu ponad 30 lat pracy muzealnego planetarium odbyło się ok. 36.000 seansów, średnio ponad 1000 seansów rocznie, które obejrzało prawie 1.800.000 osób, średnio ok. 40.000 osób w ciągu roku.
Muzeum bursztynu w Stegnie
Muzeum bursztynu w Stegnie
W Stegnie prezentowane są najciekawsze eksponaty brył bursztynu i inkluzji. Pochodzą one z prywatnych zbiorów właściciela Muzeum Wojciecha Głodzika.
Wojciech Głodzik tworzy kolekcję już piętnaście lat, czyli od czasu, kiedy zaczął zajmować się obróbką bursztynu w swojej pracowni. Zgromadzone przez siebie eksponaty postanowił udostępnić szerszej publiczności i umieścił je w nowo wybudowanym obiekcie - rekonstrukcji żuławskiego domu podcieniowego w Stegnie. Miejsce ekspozycji jest nieprzypadkowe, bowiem, oprócz bursztynu, pasją właściciela Muzeum jest właśnie architektura żuławskich domów podcieniowych.
W sali Muzeum Bursztynu zwiedzający mogą:
- obejrzeć kolekcję unikatowych brył bursztynu bałtyckiego oraz uwięzionych w nich owadów i roślin,
- zobaczyć drzewo ociekające bursztynem,
- odkryć historię zaginionej Bursztynowej Komnaty,
- zapoznać się z początkami bursztynnictwa,
- nauczyć się odróżniać bursztyn od falsyfikatów.
Muzeum Stutthof w Sztutowie
Położone jest tuż za wsią Sztutowo. Znajdują się baraki mieszkalne więźniów, komora gazowa, krematorium, ogrodzenie z drutu kolczastego wraz z wieżami strażniczymi. Obóz Koncentracyjny Stutthof powstał 2 września 1939 r. Był najstarszym obozem koncentracyjnym na terenie Polski.
Stutthof był miejscem osadzenia 110 000 osób: mężczyzn, kobiet i dzieci, obywateli 25 krajów, 25 narodowości. Wśród nich byli m. in. Polacy, Żydzi, Rosjanie, Ukraińcy, Białorusini, Litwini, Łotysze, Estończycy, Czesi, Słowacy, Finowie, Norwegowie, Francuzi, Duńczycy, Holendrzy, Belgowie, Niemcy, Austriacy, Anglicy, Hiszpanie, Włosi, Jugosłowianie, Węgrzy, Cyganie. Podczas uwięzienia oddziaływał na nich cały zespół czynników wyniszczających, takich jak niewolnicza praca, głód, fatalne warunki higieniczne, choroby, znęcanie się fizyczne i psychiczne. W wyniku eksterminacyjnych warunków bytu, jak również rozstrzeliwania, wieszania, mordowania w komorze gazowej za pomocą gazu cyklon B, uśmiercania dosercowymi zastrzykami z fenolu, bicia i katowania oraz podczas ewakuacji pieszej i morskiej męczeńską śmierć poniosło 65 000 ludzi.
Stutthof wyzwoliły 9 maja 1945 r. oddziały wojsk radzieckich 48. Armii III Frontu Białoruskiego.
Kąty Rybackie
Gdańsk
Gdańsk
Początki miasta sięgają X wieku. W źródłach pisanych nazwa Gdańsk pojawiła się w 999 roku w "Vita Sancti Adalberti"- "żywot św. Wojciecha" jako urbs Gyddanyzc. W 997 roku biskup Wojciech przybył do miasta wraz z wojownikami Chrobrego i ochrzcił mieszkańców. W tamtym czasie Gdańsk był własnością książąt kaszubskich. W ciągu kolejnych wieków Gdańsk bardzo szybko się rozwijał. Rozrastał się port o którym juz wiele pisano od roku 1148. W pierwszej połowie XIII wieku w Gdańsku osiedlono dominikanów, sprowadzonych przez księcia Świętopełka Wielkiego. W 1263 roku Gdańsk otrzymał prawa miejskie, co spowodowało jeszcze szybszy rozwój portu, handlu i rybołówstwa. Przez następne wieki miasto się rozwijało. W XVI i XVII wieku Gdańsk był największym ośrodkiem produkcyjnym w ówczesnej Polsce. Produkowano broń, meble, rozwinął się też przemysł włókienniczy. 1793 rok - miasto włączono do Prus. do upadku przyczyniły się również wojska napoleońskie. 1807--1815 - Gdańsk był Wolnym Miastem, a po Kongresie Wiedeńskim ponownie wrócił do Prus. XIX wiek przyniósł rozbudowę portu i całego miasta. Zniesiono cła i wybudowano linię kolejową do Warszawy i Berlina, co pomogło w rozwoju handlu.
1 IX 1939 roku - to jedna z najgorszych dat w historii Polski. Gdańsk stał się pierwszą ofiarą ataku Hitlera. Nad ranem Niemcy zaatakowali Westerplatte. Zdobyli całe miasto i włączyli je do III Rzeszy. Przez 6 lat wojny wymordowano przedstawicieli inteligencji, działaczy polskich organizacji, śmierć poniosły dziesiątki tysięcy mieszkańców. Miasto zostało straszliwie zniszczone a Starówka legła w gruzach blisko w 80%. Na szczęście miasto zostało szybko odbudowane i możemy dzisiaj cieszyć się wspaniałością Starówki. Gdańskie Stare Miasto jest jednym z najpiękniejszych w Europie i na świecie. Walka o polskość, o zachowanie tożsamości nadała temu miastu wyjątkowy charakter. Gdańsk po prostu trzeba zobaczyć!!!
Przeczytaj więcej: http://www.gdansk.pl
Jarmark św. Dominika
Największa, najstarsza i najsłynniejsza impreza kulturalno-handlowa w Polsce, co roku przyciąga do Gdańska setki tysięcy turystów. Rozpoczynający się zawsze pod koniec lipca i trwający do połowy sierpnia Jarmark Dominikański to największa popularna atrakcja lata Trójmiasta. Według podawanych przez organizatorów liczb, każdego roku przez Główne i Stare Miasto w Gdańsku, które są głównymi arenami jarmarku, przewija się ok. 5 mln zwiedzających. Mają oni do wyboru kilkaset stoisk handlowych, rozlokowanych przede wszystkim na ul. Szerokiej i Grobla, oferujących zarówno wyroby codziennego użytku, jak i sztuką ludową, rękodzieło oraz słynną na cały świat gdańską biżuterię z bursztynu.
Elbląg
Początki Elbląga datują się na rok 1237, kiedy nad brzegiem rzeki Elbląg Krzyżacy zbudowali zamek, wokół którego wkrótce rozrosła się osada. W 1246 r. Elbląg otrzymał prawa miejskie. W XIV wieku miasto było już ważnym pruskim portem, ośrodkiem handlu i członkiem Hanzy. Od 1454 r. aż do I rozbioru Polski w 1772 r. Elbląg był miastem polskim. Największy rozkwit miasta odnotowano na przełomie XV i XVI wieku.
W stoczni elbląskiej budowano pierwszy polski okręt wojenny - galeon, a także fregatę i bata. W 1772 r. miasto ponownie przeszło pod panowanie Prus. W XIX wieku Elbląg zaczął przekształcać się w ośrodek przemysłowy.
Powrót Elbląga do Polski, po 173 latach przerwy, nastąpił 10.02.1945 r. Podczas II wojny światowej Elbląg poniósł bardzo duże straty, m.in. zabytkowe stare miasto uległo zniszczeniu w 95%. Na tym terenie od wielu lat trwają zakrojone na szeroką skalę prace archeologiczne. Jest to największy poligon archeologiczny w Europie. Od roku 1984 trwa też odbudowa Starego Miasta, gdzie częściowo lub całkowicie odtwarzana jest dawna zabudowa. Na starych fundamentach, przy zachowaniu historycznego układu ulic, powstają obiekty przypominające lata świetności Starego Miasta.
